Mawiano, że Bytom leży na Śląsku, bo gdyby stał, toby się przewrócił. Wszyscy w tym cholernym mieście mają pecha, Baron. Inaczej mieszkaliby gdzie indziej.

Przeżarte korupcją i bezprawiem lata dziewięćdziesiąte. Na fali są ewolucyjni zwycięzcy niesieni falą wielkiej przemiany Pewex'ów w kantory i ubecji w mafię. Szambo wybiło jak po deszczu. A po drugiej stronie znajduje się ktoś, komu taka sytuacja jest na rękę, kto oczekuje dalszej eskalacji.

Krew spłynęła na ziemię, teraz paruje, czerwone bąble pękają jak ropnie. Dawno zwietrzałe trupy zaczynają znowu śmierdzieć, spróchniałe zęby kiełkują w ziemi jak jednonocne kwiaty.

Pradawne zło wyczuwa swój czas. To nie jest ani sadystyczny morderca, ani bandyta uwolniony od ciężaru sumienia. To istota, która pojawia się przed niedoszłym wisielcem, kiedy ten w ostatniej chwili chce zmienić decyzję. I kopie w rozchybotany stołek.

Oto opowieść o rzeczach, które można zobaczyć tylko mglistą nocą. O których strach opowiedzieć nawet najbliższym. Paweł Ciećwierz chwyta za paletę zgniłych farb, by nakreślić upiorny portret początków Rzeczpospolitej numer 3. Tu herosi noszą peleryny uwalane trupim jadem, bo w piekle najlepiej radzą sobie ci, którzy lubią tam być. Witajcie w lunaparku zła! Stephen King czytałby „Sezon Wiedźmy” z zachwytem.

– Nie chcę nic o tym wiedzieć – odpowiedział były milicjant. Taki napis powinni mu wyryć na nagrobku.

O wyniku wojny decydują nie bitwy, ale determinacja i niezłomność walczących. Gdy ludzkość wyruszyła na wojnę z demonami, najwaleczniejsi wojownicy odnosili zwycięstwa w każdej bitwie… tylko po to, by ostatecznie przegrać wojnę.

Teraz mieszkańcy Atlantydy pod przewodnictwem Elanthielle mają szansę sprawić, by role się odwróciły.

Demony wygrały niezliczone bitwy, czy jednak wyjdą zwycięsko z tej, która naprawdę się liczy?

Zbliża się decydujące starcie.

Misja trwa! Sorilla, Zielone Berety z Piątej oraz lucjańscy Strażnicy kontynuują śledztwo na planecie skolonizowanej przez islamskich separatystów u zarania międzygwiezdnej diaspory ludzkości.

Dla Sorilli staje się oczywiste, że ma do czynienia z czymś więcej niż tylko zbrojne powstanie przeciwko władzy Sojuszu, a im więcej udaje jej się odkryć, tym większą czuje potrzebę dojścia do sedna spisku.

Jaką cenę przyjdzie jej zapłacić za tę wiedzę?

Czy informacje będą tego warte?

Dla Sorilli Aidy wojna wciąż trwa. Zapanował pokój, przynajmniej oficjalnie, ale pośród cieni toczy się ukryta walka. Sojusz i SOLCOM dojrzeli do tego, by zakończyć spór, choć jeszcze wiele pytań pozostało bez odpowiedzi. Co właściwie było zarzewiem konfliktu? Dlaczego po obu stronach musiało zginąć tyle istnień? Dlaczego akurat teraz wojna ma się zakończyć?

Sorilla musi poznać prawdę. To jej ostatnia misja. Z pomocą SOLCOM-u czy bez, da z siebie wszystko, by dotrzeć do sedna.

„Pośród wrogów” to ostatni tom cyklu Hayden War.

Alwen Koniokrad to twardy mężczyzna i znakomity wojownik. Niestety, na jego życiu cieniem kładzie się odwieczna klątwa, związana z artefaktem zwanym Czarnym Pergaminem. Ten tajemniczy dokument ma moc powoływania władców i niszczenia ludzi, którzy nie mają prawa i nie potrafią go użyć.

Maive vi Rimm, córka walecznego Vordy nie tylko kocha Koniokrada całym sercem, ale też spodziewa się z nim dziecka. Dziecka, w którego obronie będzie musiała walczyć i być może oddać życie. Tych dwoje rozdzielił bezlitosny los oraz równie jak on bezwzględny i wszechwładny hrabia Burghiese, szara eminencja, człowiek w istocie sprawujący władzę w państwie, jako że wiecznie chory król nie jest w stanie podołać obowiązkom.

Kapitan Vallery d’Orenburg jest nie tylko świetnym oficerem, ale też nader atrakcyjnym mężczyzną, a kiedy trzeba – czy nawet niekoniecznie trzeba – również bawidamkiem. Kobiety przepadają za nim, z pełną z jego strony wzajemnością, ale usidlić go nie sposób. Zresztą ten pozornie beztroski birbant miewa do wypełnienia niezwykle ważne zadania, na polu walki zaś jest nieustraszony i gotów do największych poświęceń.

Wreszcie baron Pillgrim, serdeczny przyjaciel Alwena, wspaniały strateg i dowódca, potrafiący tchnąć ducha bojowego w najbardziej nawet zdemoralizowaną i zniechęconą porażkami armię. Jest przy tym zawołanym hulaką, nie stroni od trunków i doskonałej zabawy. Przy czym termin „doskonała zabawa” może oznaczać w jego przypadku bardzo wiele rzeczy, a wisielcze poczucie humoru dopełnia obrazu starzejącego się nieuchronnie, choć wciąż młodego duchem wojaka.

Co łączy tych wszystkich ludzi? Właśnie tytułowy „Czarny Pergamin”. Jednych jego fatalna moc dotyka bardziej, innych mniej, jednak tak czy inaczej wywiera przemożny wpływ na ich życie. I nie tylko ich, bo w powieści można znaleźć całą gamę krwistych postaci, które zapadną czytelnikowi w pamięć.

Rozwiń zatem Czarny Pergamin, żeby zobaczyć, co się zdarzy...

Więcej grzechów nie pamiętasz? Nie szkodzi, przypomnisz sobie. Wszystkie, co do jednego. I za każdy zapłacisz. Bez rachunku krzywd nie można stanąć przed Stwórcą.

Oto opowieść o kacie obarczonym piętnem budzącej grozę tajemnicy. Przerażającym przez to, kim jest, pogardzanym za to, co robi i... uwielbianym za kunszt, z jakim to robi. Opowieść o poszukiwaniu człowieczeństwa w mrocznych realiach szesnastowiecznej Rzeczpospolitej i Europy, obserwowanej z poziomu szafotu. Pełna postaci znanych i z przypowieści, i z historycznych annałów. Kunsztowna mozaika faktów, legend i bajań. Szczera do bólu, przerażająco realna i ostra niczym brzytwa.

Rafał Dębski w mistrzowskiej formie zaprasza w podróż do krainy boleśnie sprawiedliwej pomsty. Do miejsc kaźni, o których istnieniu nie chciałbyś wiedzieć. Do historii, o których wolałbyś zapomnieć. Na spotkanie z kimś, kogo nie chciałbyś poznać. Fantasy z krwi i kości serwowane bez znieczulenia. Miłosierdzie zostaje za drzwiami.

Sam się o to prosiłeś. Czytaj i niechaj kat ci świeci!

Tworzą sicze podobne kozackim, jednak podczas pełni księżyca mogą się przemieniać w Wilki, a wówczas zwierzęca natura bierze w nich górę, choć potrafią też nad nią panować. Skąd przyszli, tak naprawdę nie wiadomo. Jedni wywodzą ich od Scytów, a właściwie jednej z gałęzi tego ludu, drudzy przypisują ich powołanie do życia samemu Lucyferowi, jeszcze inni mają ich za plemię, na które rzucono straszną klątwę. Żyją tak, by nie wchodzić człowiekowi w drogę, jednak kiedy Ukraina zaczyna się zaludniać, coraz trudniej im zachować w tajemnicy swoje istnienie.

Wszyscy wiedzą na pewno tylko jedno –Wilkozacy budzą grozę w tych, którzy się z nimi zetknęli, a nawet w tych, którzy tylko o nich słyszeli.

Waleczny Kozak Serhij po utracie ukochanej oraz niedawno narodzonej córeczki musi się zmierzyć z tą grozą pośród wojennej pożogi. Złośliwy jak zawsze los robi wszystko, by mu to utrudnić.

Tymczasem Wilkozacy zostają uwikłani w wojnę między Rzeczpospolitą a buntownikiem Chmielnickim, co jeszcze bardziej komplikuje sprawy… Knowania, zdrady, potyczki, bitwy, obleganie miast… Wojna jest straszna, straszniejsza nawet od bezlitosnej natury Wilkozaka. Bo on bywa wprawdzie okrutny jak zwierzę, lecz nie ma przecież istoty bardziej okrutnej od człowieka. I właśnie tego aspektu „człowieczeństwa” Wilkozacy muszą się nauczyć.

Błogosławiony i zarazem przeklęty księżyc. Ten, który powołał do życia plemiona Wilkozaków, który dawał im moc, a zarazem czynił tak bardzo ograniczonymi.

Dopala się sicz. Skrwawione Wilki szukają nowego schronienia. Poszczerbiona wataha, jeszcze do niedawna budząca grozę, staje nad krawędzią zagłady. Osaczona między okrutnym kaprysem moskiewskiego cara a pożogą wojny Chmielnickiego z Koroną walczy o przetrwanie. Liczy się każdy basior, każde szczenię i wadera...

Ciężko ranny Serhij Kostenko, były chorąży kozacki, próbuje na nowo poskładać swoje życie z uratowaną żoną i maleńką córeczką. Tylko czy Marika, z duszą rozdartą przez podwójną, ludzką i wilczą naturę, potrafi jeszcze kochać? Gorzki smak upokorzeń oraz krzywd spycha splecione w intrydze losy bohaterów „Wilczego prawa” wprost w otchłań targającej Ukrainą wojny. Knowania Chmielnickiego, krwawe szaleństwo jego syna i intrygi mołdawskiego hospodara tylko podsycają jej ogień. Księżyc zamienia Kozaków w Wilki. Wojna zmienia ludzi w bestie. Krew domaga się krwi. Znów skoczą sobie do gardeł.

Oszałamiający stepowy eastern, w którym fantastyka miesza się z historią, fakt ściera z klechdą, a szabla z podstępem. Rafał Dębski kolejny raz udowadnia swój niesamowity kunszt kreowania zaskakujących literackich mariaży.

Powiadają mądrzy ludzie, że Wilcy zawsze upomną się o swoje, nie darowują krzywd, nie odstępują od zemsty...

Zanim zatracisz się w lekturze, sprawdź kwadrę księżyca.

Módl się co dzień, chłopcze. Módl się, aby sztylet nie wydał głosu, nim zejdziesz do grobu.

Pokolenia przeminęły i obróciły się w proch. Pola bitew pochłonął step. Umiłowana wolność nie nadeszła... Skrwawiona wiekiem wojen i przygnieciona jarzmem zaborców Rzeczpospolita chyli się ku upadkowi. Kozacka Sicz Zaporoska stoi na krawędzi zagłady. Bezlitośnie tropione i wyniszczane Wilki ostatkiem sił zapadają w najdalsze zakamarki Dzikich Pól. Dawnych wrogów złączyło wspólne nieszczęście... Krwawa caryca Katarzyna nie spocznie, dopóki w stepie tli się wspomnienie dawnych swobód.

Lecz łatwiej bodaj poganinowi wejść do Królestwa Niebieskiego, niż zmusić mołojca, aby się wyrzekł wolności.

Tajemniczy artefakt, który stanowi dla Wilków śmiertelne zagrożenie, na nowo rozpala żagiew bezlitosnej wojny. Tym razem jednak ramię w ramię przeciwko odwiecznym wrogom. Za honor i przez nienawiść. Z wilczą walecznością i dzikością. Z ludzką intrygą i podstępem. Był czas, by się sporo od siebie nauczyć.

Rafał Dębski kreśli porywający finał swojej niezwykłej, stepowej epopei. Targający emocjami, buzujący akcją, naszpikowany historycznymi postaciami i faktami. Tętniący dziką magią i wilczą mistyką aż po ostatnią stronę.

Bez wilczego prawa samych Wilków by nie było. Prawo i obyczaj stanowią o tym, kim są, i będą decydować, kim pozostaną, dopóki nie umrze ostatni z Wilkozaków.